söke ekspres gazetesi
  • söke ekspres gazetesi



Vurulduk Ey Halkım Unutma Bizi


Vurulduk Ey Halkım Unutma Bizi

 

Dağ gibi karayağız birer delikanlıydık
Babamız sırtında yük taşıyarak getirirdi 

Aşımızı ekmeğimizi
Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken
Bizler bir mumun ışığında bitirdik kitaplarımızı
Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini
Yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya
Ecelsiz öldürüldük
Dövüldük vurulduk asıldık…


Vurulduk ey halkım unutma bizi


Yoksulluğun bükemediği bileklerimize 

Çelik kelepçeler takıldı
İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez
İsteseydik diplomalarımızı 

Mor binlikler getiren birer senet gibi kullanırdık


Mimardık mühendistik doktorduk avukattık
Yazlık kışlık katlarımız arabalarımız olurdu
Yüreğimiz işçiyle birlikte attı köylüyle birlikte attı…
Yaşamımızın en güzel yıllarını 

Birer taze çiçek gibi verdik topluma
Bizleri yok etmek istediler hep

Öldürüldük ey halkım unutma bizi


Fidan gibi genç kızlardık 

Hayat 

Şakırdayan bir şelale gibi akardı göz bebeklerimizden
Yirmi yaşında yirmi bir yaşında yirmi iki yaşında 

İşkencecilerin acımasız ellerine terkedildik


Direndik küçücük yüreğimizle 

Direndik genç kızlık gururumuzla
Tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi
Taptaze inançlarımızı fırlattık boş birer eldiven gibi


Utanmadılar insanlıklarından 

Utanmadılar erkekliklerinden
Hücrelere atıldık ey halkım unutma bizi


Ölümcül hastaydık
Bağırsaklarımız düğümlenmişti
Hipokrat yemini etmiş 

Doktor kimlikli işkencecilerin elinde 

Öldürüldük acımaksızın

 

Gelinliklerimizin ütüsü bozulmamıştı daha
Cezaevlerine kilitlenmiş kocalarımızın 

Taptaze duygularına 

Birer mezar taşı gibi savrulduk


Vicdan sustu
Hukuk sustu.
İnsanlık sustu
Göz göre göre öldürüldük ey halkım unutma bizi

Kanserdik 

Ölüm her gün bir sinsi yılan gibi dolaşıyordu derilerimizde
Uydurma davalarla kapattılar hücrelere


Hastaydık
Yurtdışına gitseydik kurtulurduk belki
Bir buçuk yaşındaki kızlarımızı öksüz bırakmazdık
Önce kolumuzu omuz başından keserek 

Yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak 

Fırlattık attık önlerine
Sonra da 

Otuz iki yaşında bırakıp gittik bu dünyayı ecelsiz

Öldürüldük ey halkım unutma bizi


Giresun'daki yoksul köylüler sizin için öldük
Ege'deki tütün işçileri sizin için öldük
Doğu'daki topraksız köylüler sizin için öldük
İstanbul'daki Ankara'daki işçiler sizin için öldük…
Adana'da paramparça elleriyle 

Ak pamuk toplayan işçiler sizin için öldük


Vurulduk asıldık öldürüldük ey halkım unutma bizi


Bağımsızlık Mustafa Kemal'den armağandı bize
Emperyalizmin ahtapot kollarına teslim edilen ülkemizin 

Bağımsızlığı için kan döktük sokaklara…


Mezar taşlarımıza basa basa devleri yönetenler 

Gizli emellerle
Başlarımızı ezmek kanlarımızı emmek istediler


Amerikan üsleri kaldırılsın dedik 

Sokak ortasında sorgusuz sualsiz vurdular
Yirmi iki yaşlarındaydık öldürüldüğümüzde 

 

Ey halkım unutma bizi


Yabancı petrol şirketlerine karşı 

Devletimizi savunduk komünist dediler
Ülkemiz bağımsız değil dedik 

Kelepçeyle geldiler üstümüze…


Kurtuluş Savaşı'nda emperyalizme karşı 

Dalgalandırdığımız bayrağımızı 

Daha da dik tutabilmekti çabamız
Bir kez dinlemediler bizi
Bir kez anlamak istemediler

Vurulduk ey halkım unutma bizi


Henüz çocukluğumuzu bile yaşamamıştık
Bir kadın eline değmemişti ellerimiz
Bir sevgiliden mektup bile almamıştık daha


Bir gece sabaha karşı pranga vurulmuş ellerimiz 

Ve ayaklarımızla çıkarıldık idam sehpalarına
Herkes tanıktır ki korkmadık içimiz titremedi hiç
Mezar toprağı gibi taptaze
Mezar taşı gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere

Asıldık ey halkım unutma bizi


Bizi öldürenler bizi asanlar bizi sokak ortasında vuranlar
Ağabeyimiz babamız yaşındaydılar
Ya bu düzenin kirli çarklarına ortak olmuşlardı 

Ya da susmuşlardı bütün olan bitenlere

Öfkelerini bir gün bile karşısındakilere…
Bağırmamış insanların gözleri önünde öldürüldük

Hukuk adına özgürlük adına demokrasi adına
Batı uygarlığı adına bizleri bir şafak vakti ipe çektiler


Korkmadan öldürüldük ey halkı unutma bizi


Bir gün mezarlarımızda güller açacak
Ey halkım unutma bizi


Bir gün sesimiz hepinizin kulaklarında yankılanacak
Ey halkım unutma bizi…


Özgürlüğe adanmış bir top çiçek gibiyiz
Simdi hep birlikteyiz
Ey halkım unutma bizi.

                                             (Uğur Mumcu)

Evet, üzgünüm ki yaşadık biz bu günleri ve olayları

Ne uğursuz günlerdi o günler

Ne toplum dışılıktı o günlerde yapılanlar

O günlerin sorumsuz devlet yapılanması adına

Uygar devlet geçmiş hatalarını düzelten devlettir

Sağlıcakla kalınız

 

Bu makale 124 kez okundu.


Yorumlar
    Henüz bu Makaleye ait yorum bulunmamaktadır. Yorum Yaz