söke ekspres gazetesi
  • söke ekspres gazetesi



BU DÜNYADAN BİR BARIŞ MANÇO GEÇTİ


BU DÜNYADAN BİR BARIŞ MANÇO GEÇTİ

Türk müziğinin efsane isimlerinden Barış Manço vefatının 17. Yılında İstanbul’da, başta ailesi, sevenleriyle birlikte İstanbul  / Kanlıca’da ki mezarı başında dualarla anıldı. Eşi Leyla Manço Doğukan ve Batuhan hazır bulundu. Barış Manço’nun 7’den 77’ye  kadar sevenleri vardı. O herkesin sevgilisi idi.   Televizyonlarında bu programını yaptığı günlerde o günlerde yedi yaşında olan çocuklar bugünlerde birer delikanlı oldular. Onlarda barış Ağbilerini unutmadılar mezarına kadar gelip, birer karanfil bırakıp dua ettiler. İstanbul’un değişik yerlerinden yüzlerce kişi gelip mezarı başında hazır bulundular. Onun söylediği şarkılarıyla bir kez daha andılar. Kur’an-ı Kerim okuyup dua ettiler…
Sevgili Barış Manço 02 Ocak 1943 yılında doğdu ve 01 Şubat 1999’da 56 yaşında iken aramızdan ayrıldı. Barış Manço bu toprağın sesi ve soluğu idi. Bizden biri idi.  Kolay kolay unutulmaz, gönüllerde iz bırakıp göçüp gitmişti. Maddeten aramızda olmazsa bile her an sesiyle, sakin ve sevimli duruşuyla gönlümüzdedir. Bir şarkısında:
Dün yine yapa yalnız dolaştım yollarda
Yağmurlarda ıslandım bomboş sokaklarda
Gözlerimde yaş, kalbimde sızı unutmadım seni
Unutmadım, unutmadım, ne olur beni anla..

Sevgili Barış Manço 1992’de Sanat ve Kültüre yaptığı hizmetlerden dolayı Belçika Kralı’ndan  “Şövalye “  unvanı almış ve 1991’de TBMM tarafından Türkiye’nin ilk “ Devlet Sanatçısı “ olmuştu. Sadece Türkiye değil, dünya çapında evrensel bir sanatçı idi. Bizden biri idi…
Sevgili Barış Türkiye Televizyonlarında 7’den 77 ‘ye programını hazırladığı günlerde hepimiz zevkle izlerdik. Onun bu program sırasında bir “ Kitap Sandığı” vardı. Şairlerimiz, yazarlarımız tarafından bu sandığa kitaplarını armağan ediyorlardı. 1986 larda benim de “Harran’da Atatürk Çiçeği”  bir şiir   kitabım  çıkmıştı o günlerde.. Adı geçen kitabımdan iki tanesini Barış Manço’ya armağan olarak göndermiştim. Aradan günler geçti, bir gün benden, şiir kitabımdan söz ederek teşekkür ediyor ve kitabımı akranda gösteriyordu. Değişik program  ve zamanlarda tam üç kez tekrar edildi. Bu hatıramı hiç bir zaman unutmuyorum. İşte Bardış Manço böyle bir insandı, insana değer veren gerçek anlamıyla bir sanatçı idi. Böyle bir insan kolay kolay unutulmaz.  Bundan dolayı ben de unutmuyor, her zaman saygıyla ve rahmetle anıyorum.  Barış Manço demokrat, muhafazakâr ve vatan sevgisiyle dopdolu bir insandı.  Bu yönüyle rahmetli Turgut Özal’a benziyordu. Vefatının 17.Yılında saygıyla ve rahmetle anıyor ve sözlerimi bir şarkısıyla bağlamak istiyorum. Bu sözlerinde de  ölüme inanıyor ve elveda ediyor.

ELVEDA ÖLÜM
Çoktan uçmuş güvercin
Tahta masam devrilmiş
Can dostum çoban uykuda
Tatlı komşu Ayşe Teyze
Emekli Salih Öğretmen
Hepinize hepinize elveda…
Dostlar elveda
Gözlerim kurşun gibi
Ağır ağır kapandı  bu gece
Elveda…

Barış MANÇO

Güz Yağmurlarıyla Giden Barış Manço Sayfa:232. 
Yayına Hazır:  Ömer  Durak, Merkür Yayınları / İstanbul 1999 

 

Bu makale 1531 kez okundu.


Yorumlar
    Henüz bu Makaleye ait yorum bulunmamaktadır. Yorum Yaz